Te laat thuis

Eindelijk dochterlief mag alleen op stap tot 23 uur. Met honderdeneen adviezen en waarschuwingen gaat ze de deur uit.

Om 23 uur niemand…23.15 uur nog niemand en om 23.30 uur heb je het niet meer. Je belt haar op, maar je krijgt de voicemail. Je bedenkt wat er allemaal gebeurd kan zijn en maakt je enorme zorgen.

Om 23.50 uur komt ze eindelijk thuis, helemaal vrolijk en uitgelaten. Maar jij ontploft en schreeuwt dat ze te laat is en dat dit de laatste keer is geweest dat ze op stap mag. Je dochter compleet verrast door jou uitbrander gaat er onmiddellijk tegenin en zo schreeuwen jullie nog even door.

Maar stel dat je als moeder nu eens echt verteld wat je dwars zit i.p.v. boos te worden. Hoe zou het gesprek dan gaan? Deze moeder verteld haar dochter uiteindelijk dat ze het heel spannend vond dat ze voor het eerst weg was en toen ze niet op tijd was ze zich enorme zorgen heeft gemaakt. Hier kon dochterlief wel begrip voor hebben en ze beloofde beterschap!

Door vanuit jezelf te praten en dus een ikboodschap te zenden kweek je begrip van de ander,die zich dan ook beter kan inleven. Het gesprek over te laat komen komt dan later wel.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back to top
X