Hokjes

In hokjes plaatsen zijn wij heel goed in. Nu snap ik ook wel dat dat soms nodig is om daar begeleiding goed op aan te kunnen sluiten, maar soms slaan we door.

Nu denk ik dat ik zelf ook in zo’n hokje geplaatst kan worden, als ik tenminste de media mag geloven. Maar niet alleen de media, oudste zoon is ervan overtuigd dat ik het perfecte voorbeeld ben van zo’n hokje. En ook manlief weet het zeker.

Ik lig er ‘s avonds wakker van; is het negatief bedoeld dat hokje of is het ook van de positieve kant te bekijken? Ik ben er nog niet uit. Als je erover leest of hoort geeft het een nare smaak, maar als ik me meer verdiep in het onderwerp dan zou het zomaar ook zeker zijn goed kanten kunnen hebben.

Ok, ik zal even zeggen waar ik van beschuldigd wordt:
Ik ben een CURLING- én een HELIKOPTER moeder! Zo dat is eruit. Nu weten jullie het!

Natuurlijk begrijp ik ook wel dat teveel bovenop je kind gaan zitten niet de bedoeling is. Ik krijg dan ook regelmatig te horen…Mam laat me, ik ben oud genoeg. Ik vind dan ook echt dat hij gelijk heeft en ik neem afstand. Maar de volgende dag is er de vraag om iets (mee) op te lossen en mag ik weer wel mee doen.

Ik lees in mijn pas aangeschafte boek over pubers, dat pubers echt nog sturing en grenzen nodig hebben. Misschien nog wel meer als toen ze peuters waren.
Maar tegelijkertijd de weg naar volwassenheid zoeken.

Heel verwarrend allemaal voor deze curling/helikopter moeder.
Het toverwoord is BALANS. Daar ga ik aan werken!

Back to top
X