Je bent prachtig

Het is fijn als kinderen, omdat ze dat zelf willen, het beste uit zichzelf willen halen. Het is frustrerend als al je moeite en energie dan niet beloond worden. Je dan gaat geloven dat je niks kan en dat andere beter zijn dan jij.

Je denkt dat het leven alleen bestaat uit rekenen, taal en alle andere theoretische vakken waar je dan net niet in uitblinkt, waar je voor op je tenen moet lopen om het enigszins te begrijpen en dan helaas wat lager scoort.
Die dan wel op je rapport komen te staan of op je cito score.

Maar jij hebt hele andere, hele mooi talenten; jij hebt doorzettingsvermogen, leert met tegenslagen omgaan, je bent sociaal en hulpvaardig. Laat andere in zijn/haar waarde, tekent, sport en maakt muziek.
Op jou rapport zouden deze dingen een A score krijgen.

Als ouder is het moeilijk om je prachtige kind, te zien veranderen in een soms somber en neerslachtig hoopje. Niet wetend hoe hij/zij zijn/haar volle hoofd leeg moet maken. Om moet gaan met de verwachtingen die aan hem/haar gesteld worden, of denkt dat van hem/haar verwacht worden

Je wilt hem/haar vertellen dat het “later” allemaal goed komt, dat hij/zij een opleiding mag doen die past bij hem of haar en daarna een baan zoekt waar hij/zij helemaal op zijn/haar plek zit.
Maar wat heeft je kind aan later. Je kind leeft in het nu!

Het liefst zou je alle moeilijke hobbels voor hem/haar weg willen nemen, levenslang aan de hand meenemen.
Helaas is dat niet de manier dat weet je ook wel.
Maar je gunt je kind een zo zorgeloos leventje.

Lief kind:
JE BENT PRACHTIG, OMDAT JIJ JIJ BENT!

Back to top
X